Aan de rand van de Waddenzee valt pas op hoe plaatselijk het weer in ons land is. Terwijl wij bij vertrek uit Brabant ’s ochtends vroeg nog regen hadden zien we boven het Wad de lucht opklaren.
Door Ivo Broeckx, 5 juni 2006 |
|
We staan in jachthaven Lunegat aan het Lauwersmeer. Jaren geleden hebben we hier al eens gezeild maar toen hadden we niet een schip wat geschikt was voor het Wad. Nu hebben we dat nog steeds niet maar dat hoeft ook niet: we huren een Jeanneau 32 met ophaalbare kiel. Nadat de verhuurder ons wegwijs heeft gemaakt sjouwen we onze spullen aan boord van `ons` schip. De boot is nog maar een paar weken oud en ruikt (stinkt) ook zo. Daar moet eens even een flinke zeebries doorheen!
We varen de haven uit en draaien het Dokkumer Grootdiep op. Doordat je hier eerst rustig aan het schip kunt wennen ben je al een beetje ingeslingerd als je het Lauwersmeer opvaart. Daar zijn we trouwens al na 20 minuten. Eerst bakboord uit langs ondiepten waaruit blijkt dat het Lauwersmeer nog niet zolang geleden een zee was.Het wordt door Rijkswaterstaat en de Kustwacht ook nog steeds als zeegebied behandeld. Dat merken we als we de marifoon uitluisteren. De verhuurder had ons aangeraden de marifoon op kanaal 5 te laten staan omdat dat het kanaal is van de vuurtoren van Schiermonnikoog. Deze zendt iedere 30 minuten na het hele uur een weerbericht uit wat precies is toegesneden op dit vaarwater. Ook leuk: op de 1.30 meter dieptelijn staan prikken net zoals op het Wad.
|
 De Jeanneau waar we mee varen heeft een kiel/midzwaard en dubbele roeren. Die roeren zijn wel even wennen. Doordat de schroef er precies tussen hangt heb je varend op de motor bij lage snelheden weinig stuur. Maar bij het zeilen onder helling steekt het lijroer juist lekker diep. Sturen als een mes!
Het zwaard kun je laten zakken zodat je aan de wind een loefwaardig schip hebt met een diepgang van 2 meter. Met het zwaard omhoog heb je genoeg aan 90 centimeter water en kan het schip rechtop droogvallen. Daar gaat dan het monopolie van de platbodems!
|
| Na een paar uurtjes zijn we wel aan wat meer avontuur toe. We varen richting de Robbegat sluis. Op kanaal 84 roepen we ze even wakker. `Hallo sluis, hier zeiljacht Jet` (eigenlijk heet het schip Lafayette maar dat vinden wat te `sjiek`). `We willen graag van binnen naar buiten`. De sluisdeuren openen zich en sluiten weer achter ons. Als na 5 minuten de deuren aan de andere kant weer opengaan zien we de havenmond met daarachter de Zoutkamperlaag. Op de horizon ligt Schiermonnikoog. |
Het is hoogwater en met het zwaard omhoog kun je met dit schip in principe bijna rechtdoor varen naar Schier. Via de geul van Brakzand ben je er binnen een half uurtje. Maar wij gaan een stukje verder. Het tij begint net een beetje af te lopen dus we hebben de stroming mee en varen door naar Engelsmanplaat. We hebben de westenwind pal tegen dus het zwaard gaat naar beneden en we gaan er eens even voor zitten. Jet heeft niet zo´n grote overlappende genua maar een groot grootzeil en een high aspect fokje. Overstag gaan gaat lekker snel en we spuiten over het water. Aan het eind buigt de Zoutkamperlaag naar het noorden. Halve wind stuiven we op Engelsmanplaat af. |
 Tussen Engelsmanplaat en het Rif ligt het Smerig Gat. Via deze geul kunnen we doorvaren naar Ameland maar we laten de zeilen zakken en sturen het schip buiten de geul. We trekken het zwaard omhoog en varen langzaam verder totdat het schip vastloopt. Koffie!
Op de zeebodem
Na ongeveer een halfuurtje is het water zover gedaald dat we de bodem kunnen zien. Snel een emmertje water putten om straks de laarzen af te spoelen. Als we een uur later van het schip stappen lopen we over het strand richting Ameland. Zover je kunt zien geen mens, geen huis, geen auto. Alleen het krijsen van de meeuwen en het beuken van de branding aan de Noordzee kant van het Rif.
|
 Hieronder een paar foto’s van de avond op Engelsmanplaat. |
 |
 |
 |
 De volgende dag varen we door naar Schiermonnikoog. We zijn echter nog maar net in het zeegat of Bertien roept: kijk, die meeuwen hebben duikles! Ik zie inderdaad tientallen meeuwen die zich als een baksteen in het water laten vallen. En dat doen ze niet voor niks: ze jagen op kleine visjes die naar de oppervlakte gedreven worden door jagende makrelen. Snel pak ik mijn meegenomen hengel en even later hebben we een heerlijk maaltje zelfgevangen vis. We hadden er veel meer kunnen vangen maar de echte Waddenliefhebber neemt nooit meer dan hij nodig heeft. |
| De nacht brengen we door op Schiermonnikoog. We laten de boot niet droogvallen maar blijven in de haven zodat we ieder gewenst ogenblik van en aan boord kunnen gaan. Als we de volgende ochtend bruinverbrand de boot weer inleveren in de jachthaven weten we zeker dat we dit gauw nog eens een keer doen. Maar dan voor een langere periode, zodat we richting het Duitse Wad kunnen zeilen! |
